راهنمای مطالعه · گریه و آرام کردن

دلخوری، کوبیدن سر و خودگازگرفتن

ماندن دلخوری در ذهن نوپا و آنچه مجموعه درباره واکنش‌های بدنیِ شدید، کوبیدن سر و گاز گرفتن خود می‌گوید.

از موضوع مورد نیازتان شروع کنید

در این شاخه چه می‌خوانید؟

۵ عنوان · هر عنوان، مستقیم به متن همان مطلب می‌رسد.

وقتی رنجش هنوز در ذهن مانده است

۱ مطلب

مثال دکتر هلاکویی از ادامهٔ گریه پس از جبران خواسته و تفاوت کنترل بدن با کنارگذاشتن فکر.

مطالعهٔ این بخش

کوبیدن سر و خودگازگرفتن در گفتار

۴ مطلب

قدم‌به‌قدم در این شاخه

از اینجا بخوانید

نکته‌ها را بخوانید؛ «توضیح بیشتر» جزئیات را داخل همان کارت باز می‌کند.

۵ مطلب در این شاخه

بخش ۱۱ مطلب

وقتی رنجش هنوز در ذهن مانده است

مثال دکتر هلاکویی از ادامهٔ گریه پس از جبران خواسته و تفاوت کنترل بدن با کنارگذاشتن فکر.

۱۸ تا ۳۶ ماهگی

نکتهٔ اصلی در مجموعه

فکرِ رنجش می‌ماند، حتی وقتی اتفاق جبران شده

در توضیح دکتر هلاکویی دربارهٔ کودک یک تا سه‌ساله، به‌دست‌آوردن کنترل بدن به معنی کنترل ذهن نیست. کودک ممکن است پس از جبران یک ناراحتی همچنان خاطرهٔ آن را نگه دارد و گریه کند: ابتدا یک بیسکویت می‌خواسته و حالا تمام ظرف را دارد، اما رنجشِ نخست هنوز در ذهنش مانده است. مثالِ یک ساعت گریه، توضیح دکتر هلاکویی برای ماندگاری فکر است.

دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۳
بخش ۲۴ مطلب

کوبیدن سر و خودگازگرفتن در گفتار

ادعاها و پاسخ‌های مطرح‌شده در مجموعه دربارهٔ این رفتارها، همراه با محدودیت‌های آن‌ها در ارزیابی آسیب.

۱۲ تا ۲۴ ماهگی

آنچه مجموعه می‌گوید

ادعای دکتر هلاکویی دربارهٔ کوبیدنِ سر در سال‌های نخست

دکتر هلاکویی از کودکی مثال می‌زند که هنگام ناراحتی سرش را به دیوار یا زمین می‌زند. او ادعا می‌کند این ضربه‌ها در سنین پایین به مغز آسیب نمی‌زنند، حتی اگر شدید به نظر برسند؛ هجده‌ماهگی روشن است اما حدِ بالاترِ سن در زیرنویس مخدوش است. این ادعای پزشکیِ خودِ اوست و به‌عنوان اطمینان از بی‌خطر‌بودنِ ضربه بازگو نمی‌شود.

این بخش برای تعیینِ شدت یا بی‌خطر‌بودنِ آسیبِ سرِ یک کودک کافی نیست. توصیهٔ مراجعه در سه‌سالگی در جملهٔ قبل، مربوط به خوردنِ موادِ غیرخوراکی است، نه کوبیدنِ سر.

دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۴
۱۲ تا ۲۴ ماهگی

آنچه مجموعه می‌گوید

دیدگاه دکتر هلاکویی دربارهٔ توجه به رفتارِ کوبیدنِ سر

دکتر هلاکویی می‌گوید در برابر کوبیدنِ سر، والد با مهربانی رفتار کند اما با تسلیم‌شدن به خواسته یا واکنشِ زیاد، خودِ رفتار را تقویت نکند. او بی‌اعتنایی به رفتار و نگفتنِ سخن دربارهٔ آن را پیشنهاد می‌کند و مدعی است معمولاً حدود دو‌سالگی پایان می‌یابد. این توصیه و بازه، دیدگاهِ او در منبع است.

بی‌اعتناییِ رفتاری در این روایت نباید به معنیِ نادیده‌گرفتنِ آسیب، درد یا نیازِ کودک به رسیدگی خوانده شود؛ منبع معیارِ ایمنی یا ارزیابیِ آسیب ارائه نمی‌کند.

دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۴
۱۲ تا ۲۴ ماهگی

آنچه مجموعه می‌گوید

محیطِ امن‌تر و ادعای بحث‌برانگیز دربارهٔ بی‌اعتنایی به زخم

دکتر هلاکویی پیشنهاد می‌کند کودکِ در حالِ کوبیدنِ سر از دیوار یا محلِ خطرناک دور باشد، به‌ویژه وقتی با خواسته‌اش مخالفت شده است، یا والد مانعِ دسترسی به آن محل شود. سپس حتی دربارهٔ زخم و خونریزی نیز بی‌اعتنایی را برای تقویت‌نشدنِ رفتار پیشنهاد می‌کند. این بخشِ دوم، توصیهٔ آسیب‌زای ثبت‌شده در منبع است و برای اجرای والد بازنویسی نمی‌شود.

پیشگیری از برخورد با محلِ خطرناک و بی‌اعتنایی به جراحت دو موضوعِ متفاوت‌اند. این کارت توصیهٔ نادیده‌گرفتنِ زخم یا خونریزی نیست.

دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۴
۱۲ تا ۲۴ ماهگی

آنچه مجموعه می‌گوید

پیشنهادِ دکتر هلاکویی دربارهٔ خودگازگرفتنِ کودک

دکتر هلاکویی پس از بحثِ گازگرفتنِ دیگران، جداگانه از کودکانی می‌گوید که خودشان را گاز می‌گیرند. او بی‌اعتناییِ کامل به این رفتار را راهِ پایان‌یافتنِ آن معرفی می‌کند. این توصیهٔ اوست و در این چند جمله شرط یا معیاری برای تشخیصِ بی‌خطر‌بودنِ رفتار ارائه نمی‌شود.

این توصیف، توصیهٔ نادیده‌گرفتنِ آسیب یا دردِ کودک نیست؛ منبع در این بخش دربارهٔ ارزیابیِ آسیب توضیحی نمی‌دهد.

دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۴

برای کامل‌تر شدن تصویر

شاخه‌های دیگرِ گریه و آرام کردن

دیدن کل موضوع