پدر و مادر عصبانی، کنترل را به دست می‌گیرند

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. مطالعات فراوانی دربارهش صورت گرفته من پدر یا مادری دارم بسیار عصبانی و این پدر و مادر عصبانی وقتی نعره می‌کشند و ناراحتی به وجود میارن منو به وحشتی می‌اندازن که کاملاً وجود خودم رو رد و نع می‌کنم و اون‌ها رو در ذهن خودم جای میدم. بنابراین وقتی به ۲۰ سالگی و ۳۰ سالگی و ۴۰ سالگی رسیدم اون زمانی که مطلبی من رو آزارم میده من به یکباره به جای اینکه به اون شرایط و موقعیت پاسخ بدم و یا حتی واکنشی داشته باشم به یکباره سراغ اون خاطره و سابقه میرم و پدر و مادر عصبانی من کنترل رو به دست می‌گیرن و حالا رفتاری رو که اون‌ها در چنین شرایطی انجام می‌دادن رو من انجام میدم. به همین جست که بعد از دو سه دقیقه من به خودم میام و متوجه میشم که چه اشتباهی کردم و پشیمان میشم و معذرت می‌خوام و تعجب می‌کنم که چرا موجود این‌چنین آرام مطلبی به چنین سادگی و جزئی رو با این چنین خشم و عصبانیتی بیان کرد. این مفهوم همانندسازی در کودکی می‌تونه اتفاق بیفته و قالب اوقات و متأسفانه در جهت‌های بد و منفیست. احتمال سوم نتیجه‌گیری یا کانکلوژن هست.