گریه و آرام کردنپدر، مادر و خانواده

نکتهٔ اصلی در مجموعه

مثل رنگ چشم است — تقصیر کسی نیست

دکتر هلاکویی زمینهٔ خلق‌وخو را ارثی و، مانندِ رنگِ چشم یا ترکیبِ بدن، خارج از انتخابِ کودک می‌داند؛ از این رو بابتِ ویژگیِ آغازین کسی را مقصر نمی‌شمارد. پیشنهادش احترام به همین کودک و به‌کاربردنِ اصولِ تربیت با انعطاف است: والد روشِ خود را با پاسخ‌ها و شرایطِ واقعیِ فرزند تطبیق دهد و خیرِ آیندهٔ او را نیز در نظر بگیرد.

پیشنهاد مجموعهبرای بازنگری در روشِ خود به واکنشِ کودک توجه کنید و اصولِ کلی را متناسب با حال و نیازِ همین فرزند به کار ببرید.

آنچه مجموعه می‌گوید

چگونه ترس از صدای بلند به ترس از یک شخص پیوند می‌خورد

در مثال دکتر هلاکویی از شرطی شدن، کودک با شنوایی حساس از سرفه یا عطسه بلند می‌ترسد و این ترس به شخصی که صدا را ایجاد کرده پیوند می‌خورد. سپس ممکن است با ورود همان فرد، حتی پدربزرگ یا مادربزرگ مهربان، گریه کند؛ بدون آنکه او در آن لحظه رفتار تهدیدکننده‌ای داشته باشد.

آنچه مجموعه می‌گوید

یک بوق، و اتومبیل ترسناک می‌شود

در مثال دوم دکتر هلاکویی، کودکی که اتومبیل را جالب می‌دید، از صدای بوق آن وحشت می‌کند و از آن پس از اتومبیل می‌ترسد. بار بعد که او را به خیابان می‌برید، گریه می‌کند و می‌خواهد به خانه برگردد. او این شرطی شدن را از نظر بسیاری متخصصان مهم‌ترین نوع یادگیری در کودکی می‌داند.