شدتِ واکنش، فرصت‌ها و دشواری‌های متفاوت دارد

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. اهمیت داره اینه. که کودکی که پر از هیجان و حرکت و مخصوصاً دادن پاسخ و یا واکنش به شرایط هست معمولاً تجربیات حسی و احساسی فراوونی داره. حتی در زمینه محبت و یا عشق بیشتر از این تجربه‌ها داره زیرا با دادن پاسخی تند و شدید هم توجه دیگران رو جلب می‌کنه هم زمینه رو به جهت ارتباطات بعدی فراهم می‌کنه و آنکه کودکی که به آرامش با این موضوع برخورد می‌کنه ای بسا فرصت‌ها رو از دست میده و به دیگری هم آنچنان پیامی رو که باید نمی‌رسونه و معلوم هست که کودکی که با سرعت و شدت به شرایط و موقعیت‌ها پاسخ میده در زندگی موفق‌تر و احتمالاً پیشرفت بیشتری خواهد داشت. اما زندگی با چنین فردی بسیار مشکله زیرا چنین موجودی به دلیل سطح توقع و انتظار و واکنش تند و شدیدی که داره خیلی زود اطرافیان رو از خودش می‌رنجونه. خیلی از اوقات محیط و شرایط رو به نوعی زهرآلود و پر از غم و درد می‌کنه. در زندگی موفق‌تر و یا احتمالاً پیشرفت و پیروزی بیشتری داریم.

در حالی که کودکی که معمولاً به شرایط و اوضاع پاسخ آهسته و یا محدود و کمی میده در زندگی گرچه به کمتر از آنچه که می‌توانسته و حق و سهم او بوده می‌رسه اما از آرامشی برخوردار خواهد بود. زندگی کردن با گروه اول بسیار مشکل هست زیرا هر مخالفتی هر ممانعتی و هر عدم توافقی رو با شدت و سرعت پاسخ میده و یا واکنش خودش رو نشون میده در حالی که کودک از نوع دوم خوشبختانه توان و ظرفیت این رو داره که با صبرش با متانتش با فرصتی که به دیگران میده بتونه با آرامش به برخی از اون‌ها که شایسته‌اش برسه. معلوم هست که در دنیای پر از هیاهوی امروز در دنیایی که من و شما در شرایط مختلف و متفاوتی قرار می‌گیریم هر کدام از این دو گروه در جایگاه و پایگاه خودشون می‌تونن خوشحال می‌تونن موفق و می‌تونن خوشبخت باشن و به همین جهت است که وظیفه من و شما به عنوان پدر و مادر این خواهد بود که با توجه به توان فرزندمون و حالی که داره بهترین استفاده رو از آنچه که در اختیار دارند ببرین و به اون‌ها هم فرصت بدین که به آنچه که مایل هستند و دوست دارند و درست هست برسن. اجازه بدید این جمله در متن اصلی ادامه دارد.…