زبان و گفت‌وگودر تولد تا ۱ ماهگی

آنچه مجموعه می‌گوید

دکتر هلاکویی می‌گوید دو یا سه روز پس از تولد کودک صدای مادر را از بقیه تشخیص می‌دهد؛ جالب‌ترین صدا و موسیقی برای او صدای انسان است، و به تن و ریتم و آهنگ کلام اهمیت فوق‌العاده می‌دهد. در شش‌هفتگی صاحب صدا را تعقیب می‌کند و حدود چهارماهگی به منبع صدا علاقه‌مند می‌شود و به دنبالش می‌گردد.

آنچه مجموعه می‌گوید

دکتر هلاکویی دشواری تولید صدا در حدود دوماهگی را با کوچکی دهان، وضعیت زبان، قدرت تارهای صوتی و کنترل مغزی توضیح می‌دهد. او سپس از رشد گلو و تارهای صوتی در سه تا پنج ماهگی حرف می‌زند. این توضیح، روایت او از روند رشد است؛ عبارت «دیگر جای نگرانی نیست» نباید به اطمینان عمومی درباره هر مشکل گفتاری تبدیل شود.

آنچه مجموعه می‌گوید

دکتر هلاکویی می‌گوید کودک در آغاز زندگی آمادگی صداهای زبان‌های مختلف را دارد و مثال می‌زند که نوزاد ایرانی اگر در محیط چین یا ژاپن رشد کند، زبان و تلفظ همان محیط را می‌آموزد. ادعای توان «همه صداها» و مقایسه با کودکان بومی، گفته خود او در این بحث است.

آنچه مجموعه می‌گوید

دکتر هلاکویی می‌پذیرد که کودک ظرفیت آموختن چهار یا پنج زبان را در یک آن دارد و شاید از نظر بهره هوشی هم فایده داشته باشد، اما نظر خودش این است که چون ممکن است مبانی ذهن و استدلال را برهم بریزد — مانند چند خانه که روی هم گذاشته شود — آموختن یک زبان در دو سال اول کافی است.

او این را صریحاً «به نظر من» می‌گوید و می‌افزاید اگر اقدام خاصی نکنیم، کودک چیزی از دست نداده است.

آنچه مجموعه می‌گوید

دکتر هلاکویی برای خانواده ایرانی خارج از ایران نظر می‌دهد: اگر پدر و مادر هر دو ایرانی‌اند و در خانه فارسی سخن گفته می‌شود و افرادی فارسی‌زبان رفت‌و‌آمد می‌کنند، فرزند شما حتماً باید فارسی بداند — وگرنه خودش را در خانه‌ای غریب و با افرادی غریبه می‌بیند و جدایی در ذهنش ساخته می‌شود.

دکتر هلاکویی تصریح می‌کند این نظر خودش است و اگر باور دیگری دارید بر سر عقیده خودتان بمانید.

آنچه مجموعه می‌گوید

دکتر هلاکویی نظر پیاژه را نقل می‌کند: کودک تا هجده‌سالگی از چهار مرحله کاملاً مشخص می‌گذرد — و شاید بشود گفت تا هجده‌سالگی چهار موجود مختلف خواهد بود. دو سال اول یا مرحله اول، مرحله حسی‌حرکتی است.