بی‌پاسخ ماندن گفت‌وگو، به معنای نفهمیدن کودک نیست

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. بیشتر به اون اشاره خواهم کرد. نکته دوم که باید بهش توجه کرد این هست که ما معمولاً در بزرگسالی ملاک درک و فهم رو پاسخ و واکنش افراد می‌دونیم. اگر با کسی صحبتی کردیم و ابداً از او جوابی و پاسخی نگرفتیم، احتمال اون رو میدیم که پیام رو نگرفته و یا دلایل ویژه‌ای داره و حالا که در خصوص کودکان باید بدونیم که متأسفانه کودکان در بیشتر موارد هیچ‌گونه پاسخ و یا واکنشی رو از خود نشون نمیدن و به بیان دیگه درست مانند اسفنجی هستند که همه مطالب رو جذب می‌کنن و در درون خود نگه می‌دارند و ای بسا برای همیشه اون رو خواهند داشت. اما من و شما از درک اون‌ها، جذب اون‌ها، فهم اون‌ها بی‌خبر خواهیم بود. بنابراین همیشه باید مواظب بود که کار درست و خوب و مناسب رو انجام بدیم با این قطعیت و قاطعیت ذهنی که همیشه آنچه را که گفتیم و یا اتفاق افتاده در ذهن کودک برای همیشه باقی خواهد موند. البته می‌دانیم که فرزند من و شما این جمله در متن اصلی ادامه دارد.…