همهٔ نکتههای این موضوع، با توضیح و ارجاع به متن مجموعه.
مرزها و رفتار در ۱ تا ۳ ماهگی
از دانستن به عمل
بایدها و نبایدها
گزیدهای از پیشنهادهای مجموعه
انجام بدهید۰۱
در این دوره، امنیت و آسودگی را محور مراقبت قرار دهید.
انجام ندهید
نیازهای شیرخوار را با تنبیه و انضباط پاسخ ندهید.
نکتهٔ همراهتغییر بعد از چهارده ماه در همین پاسخ با درنگ کوتاه و سپس وفای به قول توضیح داده میشود؛ این عبارت مجوزی برای تنبیه کودک پس از آن سن نمیسازد.
چرا؟ توضیح و منبع
در ۱۴ ماه اول، وقت تنبیه و انضباط نیست
بهصراحت گفته میشود که ۱۴ ماه اول وقف تنبیه و دیسیپلین و انضباط نیست، و ادامه دادن همان امنیت و آسودگیِ پیش از تولد در این دوره مناسب دانسته میشود.
با کلام آرام، شمرده و مهربان با شیرخوار ارتباط بگیرید.
انجام ندهید
رادیو و تلویزیون را جایگزین گفتوگوی آرام برای زبانآموزی نکنید.
چرا؟ توضیح و منبع
رادیو و تلویزیون، برای زبان بسیار تندند
دکتر هلاکویی میگوید کلام آهنگین و شمرده و مهربان و آهسته اثر فوقالعادهای بر کودک دارد، و رادیو و تلویزیون به دلیل سرعتشان از نظر آموختن زبان در سال اول برای کودک مفید نخواهند بود.
دکتر هلاکویی در بحث چهارده ماه اول میگوید غذا، آغوش یا خواب را برخلاف علامت و خواست کودک به او تحمیل نکنند. خودش ضرورت پزشکی، مانند واکسن، را استثنا میکند. این حکم در متن به مراقبت همین دوره مربوط است، نه قاعدهای بیسنومرز برای تمام تصمیمهای کودک.
دکتر هلاکویی میگوید کلام آهنگین و شمرده و مهربان و آهسته اثر فوقالعادهای بر کودک دارد، و رادیو و تلویزیون به دلیل سرعتشان از نظر آموختن زبان در سال اول برای کودک مفید نخواهند بود.
جزء سوم شدت پاسخ به محیط است: برخی کودکان بهمحض آنکه موضوعی مخالف میلشان است شدید و تند و بلافاصله با آن برخورد میکنند، در حالی که برخی توان این را دارند که منتظر بمانند، پاسخ را ارزیابی کنند و آن را متناسب با موضوع دربیاورند.
دکتر هلاکویی رفتار کودک در آغاز زندگی را بیشتر «واکنش» مینامد: استفاده از پاسخ آماده، بهجای تحلیل موقعیت و انتخاب پاسخ تازه. او با این تمایز میخواهد اهمیت تجربههای تکرارشونده و رفتار اطرافیان را در شکلگیری الگوهای بعدی توضیح دهد.
دکتر هلاکویی میگوید کودک در چهارده ماه اول میآموزد که بسازد، به وجود بیاورد و نگه دارد — و اگر در شرایط نامناسبی قرار بگیرد حالت ویرانگر پیدا میکند: به دنبال عیب میگردد و هر چیزی را که دور و برش میبیند از میان میبرد.
سازنده و ویرانگر در اینجا دو توصیف کلی در چارچوب دکتر هلاکوییاند؛ یک رفتار خرابکردن یا بازی کودک بهتنهایی مصداق چنین داوری کلی نیست.