فرزند اول: یا سازگارتر می‌شود، یا فاصله می‌گیرد

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. هر حال کودک یا فرزند اول کوشش می‌کنه که امتیازاتش رو نگه داره. تمایلاتی در جهت کنترل و اداره دیگران و یا پذیرفتن بیش از حد مسئولیت داره و معلوم هست که با آمدن فرزند دوم و بعداً احتمالاً شاید سوم و چهارم آسیب می‌بینه. در این زمینه اگر بتونه خودش رو به نوعی برتر از این موجی بگیره که هم اکتون در خانواده هست احساس خوبی خواهد داشت و اگر آمدن هر فرزند رو به عنوان نوعی رقیب برای خودش تلقی کنه می‌تونه آهسته آهسته احساس بدی رو داشته باشه به همین جهت هست که بچه‌های اول یا کوشش می‌کنن از طریق سازگاری بیشتر با پدر و مادر محبت و توجه اون‌ها رو جلب کنن و مقام خودشون رو همچنین نگه دارن و یا اگر دیدن در این زمینه موفق نمیشن و توجه پدر و مادر به سمت بچه‌های بعدی هست و یا احتمالاً بچه‌های بعدی به دلیل بازی‌هایی که می‌کنند و رفتاری که دارن می‌تونن برای او درد وسری به وجود بیارن و یا محبت پدر و مادر رو بیشتر داشته باشن می‌تونن به سمت مخالفت و یاقیه‌گری و جدا شدن از خانواده حرکت کنن. بنابراین بچه‌های اول از یک طرف نقش پدر و مادر رو برای بچه‌های بعد بازی می‌کنن ولی از جانب دیگه می‌تونن کاملاً به عنوان یه فرد کا غریبه خودشون رو از اون‌ها و راه خودشون رو متفاوت کنن.

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. دلیل یک چنین امتیازاتی که پیدا می‌کنن برخی از اوقات خودشون رو از بقیه اعضای خانواده جدا می‌کنن و یا جدا می‌دونن و یا حتی در بزرگسالی با دخالت در کار خواهران و برادران مایل هستند که مقام و موقعیت خودشون رو حفظ کنن. در خصوص بچه‌های آخر این جمله در متن اصلی ادامه دارد.…