توضیح و منبع

چرا بازنشستگی را جلو نیندازیم؟

دکتر هلاکویی برای اولویت دادن به حضور کنار کودک در یک تا سه سال نخست، آن را با جلو انداختن بخشی از بازنشستگی مقایسه می‌کند. ادعای او این است که وقت گذاشتن اکنون، گرفتاری و هزینه بعدی را کمتر می‌کند؛ «یک ساعت در برابر صد ساعت» تعبیر عددی خود او برای این استدلال است.

میزان صرفه‌جویی، طول عمر و امکان کنار گذاشتن کار برای همه خانواده‌ها در این متن محاسبه یا مستند نشده است.

۱ بخش از متن اصلی که این مطلب بر آن تکیه دارد

از متن اصلی مجموعهقسمت ۱ زمان تأییدنشده part-01-dKDXtfllInU.txt:۱۵۳۵–۱۵۴۸

دنباله جمله پیش از این نقل شده است. ۱۰، ۲۰ سال آخر عمرمون رو می‌خوایم استراحت کنیم و در دوران بازنشستگی باشیم. چرا این بازنشستگی رو زودرس و پیشرس نکنیم؟ چرا احتمالاً این یکی دو سه سال رو کنار بچه‌ها نباشیم؟ بنابراین مایل هستم واقعاً نظرم رو عرض کنم. علتشم بسیار روشن است. به نظر من هر یک ساعتی رو که شما در دوران یک سالگی یا ۱۸ ماهگی فرزندتون با او می‌گذرونید، ۱۰۰ ساعت خودتون رو از گرفتاری‌های آینده دور می‌کنید و به نظر من هیچ نوع سرمایه‌گذاری، صرف نظر از هر جنبه دیگرش فقط از نظر سرمایه‌گذاری اقتصادی و وقت و نیرو و انرژی هستن قابل مقایسه با یه چنین حالت نیست. اما اگر فرض این جمله در متن اصلی ادامه دارد.

متن از زیرنویس خودکار یوتیوب گرفته شده و ممکن است خطای تشخیص داشته باشد.

تماشای این قسمت در یوتیوب این پیوند به ابتدای ویدیو می‌رود؛ زمان دقیق این بخش در دست نیست.

شماره خط‌ها به فایل زیرنویس همان قسمت اشاره می‌کنند. روش کار و محدودیت‌ها در درباره منابع توضیح داده شده است.