دکتر هلاکویی توصیه میکند در مقابل آینه با هم قرار بگیرید و او را با آینه و تصویر خودش و خودتان آشنا کنید. میتوانید دست او را نزدیک آینه یا روی آینه بگذارید، و با حرکت دادن دست و پای او تغییرها را بهروشنی نشانش دهید.
پیشنهاد مجموعهبه گفته او این کار شرایطی فراهم میکند که کودک با تصویری دقیق و روشن از خودش — از زاویههایی جز آنچه همیشه میبیند — آشنا و نزدیک شود.
دکتر هلاکویی میگوید از حدود دوماهگی اشیاء براق — بهویژه آنها که کمی حرکت میکنند — در گهواره توجه او را جلب میکنند؛ اشیائی که رنگ خوب دارند، مخصوصاً ترکیب قرمز و سیاه، و طرح و نقشی دارند و براقاند.
دکتر هلاکویی از حدود دوماهگی، گردش و دیدن منظرههای گوناگون را نمونه تحریک حواس میداند و از اتومبیل، کالسکه و همراهی نزدیک با والد مثال میزند. تأکید توضیحی او این است که تغییر منظره و تجربه آهسته باشد تا کودک آن را به آشناییهای قبلی پیوند دهد.
متن همچنین از قرار دادن کودک روی گردن یا بستن به جلو و پشت بدن نام میبرد، اما شرایط سنی و شیوه ایمن این کارها را توضیح نمیدهد؛ از این اشاره دستور عملی حمل نوزاد استخراج نمیشود.
دکتر هلاکویی میگوید کودک حدود دوماهگی رنگها را تشخیص میدهد و همهچیز برایش جالب است؛ حوزه دیدش حدود نود درجه میشود و از آن بیست تا سی سانتیمتری که قبلاً میدید فراتر میرود.
دکتر هلاکویی درباره حدود دو تا سهماهگی از نگاه کردن از گوشه چشم، چپ شدن موقت چشمها و گاهی بستن یک چشم حرف میزند. او توصیه میکند والدین برای مستقیم کردن نگاه، جای خود را پیدرپی عوض نکنند و این رفتارها را در روند توصیفشده رشد بینایی قرار میدهد. بخش توضیح دوبینی در زیرنویس مخدوش است؛ این روایت بهتنهایی تشخیص وضعیت چشم یک کودک نیست.
عبارت مربوط به چپ شدن چشم و دوبینی در سطرهای ۱۲۷۲ تا ۱۲۷۵ نیازمند بررسی صوت است.