«تو آنجا بنشین، نخند، حرف نزن»

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. کنترل کنن به بیانی گرفتار حالت آبسشن یا وسواس میشن و به نوعی گیر میدن یعنی از کاری به هیچ وجه نمی‌گذارن مایل هستند که داستان رو دقیقاً مانند گذشته شما بیان کنید مایل هستند که احتمالاً هیچ حرفی در اون تغییر پیدا نکنه و اگر تغییر پیدا کرد کوشش می‌کنن که اون رو به نوعی تصحیح کنن. دستور و فرمان‌هایی میدن که تو بیا تو اونجا بشین تو نخند تو حرف نزن زیرا تصور می‌کنن که از طریق این کنترل‌ها کنترل ضمیر و ذهن خودشون رو پیدا می‌کنن. کوشش می‌کنن که از این طریق شاید به اطمینانی و آرامشی که مایل هستن نائل بشن. سطح کنجکاوی خودشون رو با تکرار این جمله در متن اصلی ادامه دارد.…