توضیح و منبع

برداشت دکتر هلاکویی از خودمداریِ دو تا چهار‌سالگی

دکتر هلاکویی کودکِ دو تا چهار‌ساله را در الگوی خود جزئی از جهان می‌داند که خود را مرکز و حتی مالکِ آن تصور می‌کند. او رفتارِ مهربانانهٔ این سن را نیز به آموخته‌ها، راحتیِ خودِ کودک و رسیدن به خواسته‌ها نسبت می‌دهد و برای توجه به دیگران نقشِ ابزاری قائل می‌شود. این تفسیرِ کلیِ خودِ اوست؛ از آن نمی‌توان دربارهٔ صداقتِ محبتِ یک کودکِ مشخص حکم داد.

۱ بخش از متن اصلی که این مطلب بر آن تکیه دارد

از متن اصلی مجموعهقسمت ۴ زمان تأییدنشده part-04-vdd5roDqrI8.txt:۶۲۶–۶۴۰

دنباله جمله پیش از این نقل شده است. همین جهت است که این نوع خودخواهی و این نوع احساس عجیب و غریب درباره خود داشتن اون‌ها رو به اینجا می‌رسونه که گرچه جزئی از کل هستند اما مهم‌ترین قسمت این کل خواهند بود و مرکز این کل و حتی مالک این کل به همین جهل است که نگاه کودک آنچنان است که برای هیچ‌کسی هیچ فردی هیچ اهمیتی و ارزشی جز اون زمانی که برای او فایده دارند قائل نیست. کودک انسانی به همین جهت است که بین ۲ تا ۴ سالگی درچه ظاهراً رفتار مهربانانه‌ای نشون میده اما واقعیت مسئله این است که فقط این کار رو به این دلیل انجام میده که اولاً خودشون رو دوست داره و یاد گرفته و باهاش راحت هست و دوم او رو به هدف‌ها و آرزوهاش می‌رسونه.

متن از زیرنویس خودکار یوتیوب گرفته شده و ممکن است خطای تشخیص داشته باشد.

تماشای این قسمت در یوتیوب این پیوند به ابتدای ویدیو می‌رود؛ زمان دقیق این بخش در دست نیست.

شماره خط‌ها به فایل زیرنویس همان قسمت اشاره می‌کنند. روش کار و محدودیت‌ها در درباره منابع توضیح داده شده است.