توضیح و منبع

برداشت دکتر هلاکویی از خودمداریِ دو تا چهار‌سالگی

دکتر هلاکویی کودکِ دو تا چهار‌ساله را در الگوی خود جزئی از جهان می‌داند که خود را مرکز و حتی مالکِ آن تصور می‌کند. او رفتارِ مهربانانهٔ این سن را نیز به آموخته‌ها، راحتیِ خودِ کودک و رسیدن به خواسته‌ها نسبت می‌دهد و برای توجه به دیگران نقشِ ابزاری قائل می‌شود. این تفسیرِ کلیِ خودِ اوست؛ از آن نمی‌توان دربارهٔ صداقتِ محبتِ یک کودکِ مشخص حکم داد.

۱ بخش از متن اصلی که این مطلب بر آن تکیه دارد

از متن اصلی مجموعهقسمت ۴

تماشای همین بخشاز ۳۶:۵۱ · قسمت ۴

دنباله جمله پیش از این نقل شده است. همین جهت است که این نوع خودخواهی و این نوع احساس عجیب و غریب درباره خود داشتن اون‌ها رو به اینجا می‌رسونه که گرچه جزئی از کل هستند اما مهم‌ترین قسمت این کل خواهند بود و مرکز این کل و حتی مالک این کل به همین جهل است که نگاه کودک آنچنان است که برای هیچ‌کسی هیچ فردی هیچ اهمیتی و ارزشی جز اون زمانی که برای او فایده دارند قائل نیست. کودک انسانی به همین جهت است که بین ۲ تا ۴ سالگی درچه ظاهراً رفتار مهربانانه‌ای نشون میده اما واقعیت مسئله این است که فقط این کار رو به این دلیل انجام میده که اولاً خودشون رو دوست داره و یاد گرفته و باهاش راحت هست و دوم او رو به هدف‌ها و آرزوهاش می‌رسونه.

متن از زیرنویس خودکار یوتیوب گرفته شده و ممکن است خطای تشخیص داشته باشد.

زمان تأییدشده: ۳۶:۵۱

عبارت‌های اصلی از زیرنویس همان قسمت نقل شده‌اند. روش کار و محدودیت‌ها در درباره منابع توضیح داده شده است.