حالت دوم: «من بدم و تو هم بدی»

اما هستن پدران و مادرانی که فرزندشون رو تنبیه می‌کنن. کسانی هستن که فرزندشون رو آزار میدن. او رو با درد و رنج بسیار همراه می‌کنن. بسیار سخت‌گیرن. با باید و نباید و به کن و نکن‌ها زندگی رو بر او سخت می‌کنند و او رو با محرومیت و احتمالاً تنبیه و سرزنش همراه. نتیجتاً کودک می‌تونه در پایان ۳ سالگی در حالی که به این نتیجه می‌رسه که من خوب نیستم یا من بدم به این نتیجه هم برسه که تو خوب نیستی و بدی و شما با فردی امروز روبهرو هستی که با احساس اینکه من خوب نیستم تو هم خوب نیستی جهان رو جایی می‌دونه که درش نه محبتی هست نه خوبی هست نه درستی هست دنیایی‌ست که در مراحل شدیدش یک بازار پرآزاره یک دزد بازاره یک خودخواهی عمومی و جمعی‌ست دید و منفی نسبت به همه جنبه‌های زندگی داره همه چیز دروغه همه چیز فریبه همه خودخواهند همه به دنبال منافع خود هستن من بدم و تو و یا دیگران هم هم بدن اما ممکنه حالت سومی هم به وجود این جمله در متن اصلی ادامه دارد.…