نیاز داشتن، عیب نیست

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. که در وجود من شرم و خجالتی نیست من از آنچه که در جهان و زندگیم اتفاق افتاده یا میفته احساس خجالت نمی‌کنم مخصوصاً من این خجالت رو در وقت نادانی یا اشتباه راهکاری یا شکست ندارم و از همه مهم‌تر در وقت نیازمندی خجالت نمی‌کشم. من یک موجودم که در روز ده‌ها و صدها نیاز دارم و نیاز من نشانه عیب و ایراد من نیست. بنابراین به راحتی می‌تونم بگم پشتم یا گرسام یا خستم تا اینکه این کارها رو به صورت پنهانی انجام بدم و یا این حالات رو از دیگران به نوعی مخفی کنم. بنابراین من فکر می‌کنم که گرسنگی من، خستگی من، خوابآلوده بودن من عیب و ایراد منه. در حالی که به هیچ و چنین نیست. نتیجتاً روزی من می‌تونم از حرمت نفس برتر و بالاتری برخوردار باشم که هیچ احساس شرم و خجالتی نداشته باشم یا حداقل در اون مواردی که موضوع به حالات عادی و طبیعی انسان و انسانیت هست با اون راحت و آسوده باشد. متأسفانه بسیاری از این جمله در متن اصلی ادامه دارد.…