مثال جانوران برای توضیح خواب و احساس خطر

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. زندگی من و شماست و شاید دلیل اصلی و اساسی خواب در حیوانات این بوده که به دلیل کم بودن غذا و مصرف کمتر انرژی در وقت خواب حیوانات خوابیدن تا بتونن زنده باشن یعنی خواب به جهت سروایول یا زنده بودن موجودات ضرورت و اهمیت پیدا می‌کنه و معلوم است که در میان موجودات حیواناتی که از دیگران ترس و وحشتی ندارن و مورد خوراک دیگران نیستن بیشتر می‌خوابن. به طوری که ببر و پلنگ در حقیقت روزی ۱۴ ساعت می‌خوابند یا حتی ۱۵ یا ۱۶ ساعت. شیر روزی ۱۲ تا ۱۳ ساعت می‌خوابه اما بره بیچاره کمتر از ۳ ساعت. خر حدود ۳ ساعت، اسب حدود کمتر از ۳ ساعت و ضرافه گرفتار با اون گردن بزرگش کمتر از ۲ ساعت. بنابراین در سلسله حیوانات میزان خواب کاملاً مرتبط به این هست که تا چه اندازه حیوان می‌تونه خوراک حیوانات دیگه بشه و به دلیل نگرانیست که با خودش بی‌خوابی رو میاره و متأفنه در خصوص انسان هم صادقه. می‌دانیم این جمله در متن اصلی ادامه دارد.…