توضیح و منبع

مثال جانوران برای توضیح خواب و احساس خطر

دکتر هلاکویی برای توضیح رابطه خواب و نگرانی، ساعات خواب چند جانور را مثال می‌زند: برای ببر و پلنگ چهارده تا شانزده ساعت، شیر دوازده تا سیزده و برای بره، اسب و زرافه مدت‌های کوتاه‌تر ذکر می‌کند. او این تفاوت را به خطر خوراک جانور دیگر شدن نسبت می‌دهد و پیش از آن، حفظ انرژی و کمبود غذا را نیز توضیح احتمالیِ پیدایش خواب می‌نامد. این مثال‌ها و اعداد از دکتر هلاکویی‌اند.

۱ بخش از متن اصلی که این مطلب بر آن تکیه دارد

از متن اصلی مجموعهقسمت ۲ زمان تأییدنشده part-02-57-FCi2tnzY.txt:۳۹۰–۴۱۰

دنباله جمله پیش از این نقل شده است. زندگی من و شماست و شاید دلیل اصلی و اساسی خواب در حیوانات این بوده که به دلیل کم بودن غذا و مصرف کمتر انرژی در وقت خواب حیوانات خوابیدن تا بتونن زنده باشن یعنی خواب به جهت سروایول یا زنده بودن موجودات ضرورت و اهمیت پیدا می‌کنه و معلوم است که در میان موجودات حیواناتی که از دیگران ترس و وحشتی ندارن و مورد خوراک دیگران نیستن بیشتر می‌خوابن. به طوری که ببر و پلنگ در حقیقت روزی ۱۴ ساعت می‌خوابند یا حتی ۱۵ یا ۱۶ ساعت. شیر روزی ۱۲ تا ۱۳ ساعت می‌خوابه اما بره بیچاره کمتر از ۳ ساعت. خر حدود ۳ ساعت، اسب حدود کمتر از ۳ ساعت و ضرافه گرفتار با اون گردن بزرگش کمتر از ۲ ساعت. بنابراین در سلسله حیوانات میزان خواب کاملاً مرتبط به این هست که تا چه اندازه حیوان می‌تونه خوراک حیوانات دیگه بشه و به دلیل نگرانیست که با خودش بی‌خوابی رو میاره و متأفنه در خصوص انسان هم صادقه. می‌دانیم این جمله در متن اصلی ادامه دارد.

متن از زیرنویس خودکار یوتیوب گرفته شده و ممکن است خطای تشخیص داشته باشد.

تماشای این قسمت در یوتیوب این پیوند به ابتدای ویدیو می‌رود؛ زمان دقیق این بخش در دست نیست.

شماره خط‌ها به فایل زیرنویس همان قسمت اشاره می‌کنند. روش کار و محدودیت‌ها در درباره منابع توضیح داده شده است.