خوابدر ۲۴ تا ۳۶ ماهگی

پیشنهاد مطرح‌شده در مجموعه

برش گردانید — و اگر لازم بود کنارش بمانید

دکتر هلاکویی می‌گوید از دوازده یا چهارده ماهگی کودک می‌تواند از تخت پایین بیاید و خودش را به اتاق شما برساند؛ با وجود همه خستگی و همه خواسته‌های او، توصیه بهتر این است که او را به اتاقش برگردانید و اگر لازم بود کنارش بمانید.

پیشنهاد مجموعهمهربان باشید و در عین حال محکم بر تصمیمتان بایستید: پیام این است که وقت خواب است، نه وقت بازی.

آنچه مجموعه می‌گوید

سیزده ساعت در دو سالگی، دوازده در سه سالگی

دکتر هلاکویی می‌گوید کودک دو‌ساله حدود سیزده ساعت می‌خوابد که چهار تا پنج ساعتش در مرحله حرکت سریع چشم، نشانهٔ فعالیت ذهن، است. در سه سالگی، خواب به حدود دوازده ساعت و این مرحله به حدود سه ساعت می‌رسد. به گفتهٔ او، معنایش این است که کودک آهسته‌آهسته از درون آرام می‌گیرد.

آنچه مجموعه می‌گوید

خواب صبح، بعد خواب بعد از ظهر، بعد هیچ

به گفته دکتر هلاکویی کودک دو‌ساله صبح و بعد از ظهر می‌خوابد، در سه سالگی فقط خواب بعد از ظهر را دارد و شاید پس از سه سال و نیم آن را هم کنار بگذارد. کودکان دو‌سال‌و‌نیمه برای خوابیدن تشریفات و آداب ویژه‌ای لازم دارند و اگر فرد مورد علاقه‌شان کنارشان نباشد نمی‌خوابند.

متن‌ها کاملاً هم‌سو نیستنددر قسمت دوم، حدود دوسالگی معمولاً فقط خواب عصر ذکر شده بود؛ این دو توصیف سنی کاملاً یکسان نیستند.

آنچه مجموعه می‌گوید

جابه‌جا شدن محل خوابِ بعضی کودکان سه‌ساله

دکتر هلاکویی توصیف می‌کند که بعضی کودکان سه‌ساله پس از بیدار شدن، به جای اتاق والدین به مبل یا جای دیگری در خانه می‌روند و دوباره می‌خوابند، در حالی که برخی دیگر سراغ پدر و مادر می‌آیند. این بند مثال‌هایی از تفاوت رفتار شبانه است؛ وجود یا محل یک کودک را صرفاً از این توصیف نمی‌توان نتیجه گرفت.