توضیح و منبع
توضیحِ دکتر هلاکویی دربارهٔ گازگرفتنِ کودک
دکتر هلاکویی در بحثِ سالهای نخست، گازگرفتن هنگام خشم را به محدودبودنِ ابزارِ واکنش و دفاعِ کودک نسبت میدهد و آن را نشانهٔ «بدبودن» او نمیداند. او با اشاره به رشد از سر به پا و از عضلاتِ بزرگ به کوچک، از گذار به مشتزدن و لگدزدن سخن میگوید. این توالی توضیحِ خودِ اوست؛ ادامهٔ گفتار بر جلوگیری از آسیب به دیگران تأکید دارد.
۱ بخش از متن اصلی که این مطلب بر آن تکیه دارد
تماشای همین بخشاز ۲۱:۳۷ · قسمت ۴
بینندگان عزیز در بخش پیشین سخن درباره خلق و خوی کودک انسانی بود که نقش بسیار مهمی در دو سه سال اول زندگی او همچنان ایفا میکنه. اما دو سه موضوع هست که معمولاً کودکان به دلیل همین خلق و خو و یا انحرافات و اشکالاتی درون قالب اوقات پدر و مادر رو باش روبهرو میکنن. یکی گاز گرفتن بچه هست. همانگونه که قبلاً عرض کردم رشد انسان از سر به سمت پا خواهد بود و ضمناً رشد انسانی از سمت عضلات بزرگ به سمت عضلات کوچک. معلوم است که واکنش اولیه کودک در جهت خشم و عصبانیت و زدن آسیب به دیگری و یا فراهم کردن شرایط نامناسب گاز گرفتن خواهد بود. بنابراین گاز گرفتن او نه چیزیست که نشانه بدی او باشه بلکه تنها وسیله دفاعیست که هم اکنون در اختیار اوست و به همین جهت است که بعد از مدتی از گاز گرفتن به مشت زدن میرسه و بعد از مدتی به لگت زدن. بنابراین این تغییر گاز گرفتن به مشت و لگد کاملاً در کودک انسانی عادیست.
عبارتهای اصلی از زیرنویس همان قسمت نقل شدهاند. روش کار و محدودیتها در درباره منابع توضیح داده شده است.