توضیح و منبع

دو الگوی مکیدن که دکتر هلاکویی در پایان قسمت مطرح می‌کند

دکتر هلاکویی از یک سو شیر خوردن بسیار سریع از سرشیشه گشاد و کمتر از یک ساعت مکیدن روزانه را مطرح می‌کند، و از سوی دیگر مکیدن دست یا پستانک افزون بر شیر و بیش از چهار ساعت را. پیش از آن، بردن دست و اشیا به دهان یا مکیدن شیشه خالی را مثال ادامه میل به مکیدن آورده است.

این قسمت در میانه توضیح پایان می‌یابد و پیامد این دو حالت را کامل نمی‌کند. آستانه‌های زمانی، نظر دکتر هلاکویی‌اند؛ از این قطعه نباید با برچسب مشکل یا تشخیص درباره کودک نتیجه گرفت.

۱ بخش از متن اصلی که این مطلب بر آن تکیه دارد

از متن اصلی مجموعهقسمت ۱ زمان تأییدنشده part-01-dKDXtfllInU.txt:۲۳۲۴–۲۳۴۴

دنباله جمله پیش از این نقل شده است. مک زدن خودش رو داشته باشه. اما بچه‌هایی که شیر کم می‌خورند و یا اصولاً در این زمینه نیاز بیشتری دارن غالب اوقات با اینکه دست خودشون رو یا ش۰ خودشون رو به دهانشون می‌برن و یا اشیاء دیگه رو که به جهت ایجاد ارتباط همچنان از اون استفاده می‌کنن رو به دهان می‌گذارن و یا آماده هستند که با گرفتن پستونک به نوعی این مک زدن رو ادامه بدن و یا شیشه شیر رو هر تا برخی از اوقات که خالیست همچنان مک می‌زنن نشانه این موضوع هست که از درون تمایلی به جهت ارضای یک چنین نیازی داره. در نتیجه کودکی که به جای روزی ۲ تا ۳ ساعت مک زدن کمتر از ۱ ساعت مک می‌زنه به این معنا که به جای شیر مادر به او شیر خشک داده میشه و حفره یا سوراخ شیشه شیر انقدر درشت یا گشاد هست که به یکباره همه شیر رو تخلیه می‌کنه و یا کودکی که علاوه بر خوردن شیر مادر یا شیر خشک دستش همیشه در دهانش هست و یا احتمالاً از پسونک استفاده می‌کنه و بیش از روزی ۴ ساعت در روز مک می‌زنه.

متن از زیرنویس خودکار یوتیوب گرفته شده و ممکن است خطای تشخیص داشته باشد.

تماشای این قسمت در یوتیوب این پیوند به ابتدای ویدیو می‌رود؛ زمان دقیق این بخش در دست نیست.

شماره خط‌ها به فایل زیرنویس همان قسمت اشاره می‌کنند. روش کار و محدودیت‌ها در درباره منابع توضیح داده شده است.