چهار ریشه، و نقش عادت

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. اینکه کودک دستشم از این رابطه لذت می‌بره می‌تونه در او تشدید بشه و مخصوصاً چون شکل و اندازهش رو یا مقدارشو می‌تونه تغییر بده احتمالاً کودک احساس بهتری می‌کنه. خوشبختانه پسونک آسیب کمتری به دهان و دندان می‌زنه در حالی که خوردن ش۰ و انگشت گرچه کم ولی به هر حال موجب برهم ریختن نظم و سیستم دهان کودک خواهد شد و البته اگر مقارن با آمدن دندان‌های دائمی باشه حتماً تأثیر بد و منفی خودش رو می‌تونه برای همیشه باقی بگذاره. به همین جهت است که حتماً خوردن پستونک به مراتب به خوردن دست کودک ترجیح داره. اما نکته‌ای که اهمیت داره این هست که بسیاری از اوقات بچه‌ها به هر حال چنین کاری رو می‌کنن و برخی از اوقات حتی د تا دست خودشون رو به دهانشون فرو می‌برن. ریشه اصلی و اساسی چنین میلی اولاً تثبیت دهانی یا فیکسیشن هست که همانگونه که عرض کردم به دلیل کمک زدن در ۱۴ ماه اول و یا بیش از حد دست و یا آپس سونک رو در دهان داشتن است. عامل دوم گرسنگی هست. سوم خستگی و دلتنگی هست و چهارم حوصله سررفتن. اما عادت نقش بسیار مهمی رو داره و به همین جهلست که پدر و مادر باید از این عادت تا اونجایی که ممکنه جلوگیری کنن. اینکه به فرزندمون بین ۱ تا ۳ سالگی اسباب‌بازی بدیم اینکه احتمالاً او رو به گونه‌ای مشغول و سرگرم کنیم تفاوتی نخواهد کرد. بیشتر متخصصین نظرشون این هست که کوشش‌های عادی معمولی در این زمینه میشه انجام داد و اگر موفقیتی به دست نیامد احتمالاً تا ۲ سال و نیمه کاری به کار فرزندتون نداشته باشید اما بعد از ۲ سال و نیم یا ۳ سال احتمالاً میشه در این زمینه کاری کرد اما این کار حتماً باید با این جمله در متن اصلی ادامه دارد.…