غذا را شما انتخاب کردید — ترتیبش را او

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. شرایطیست که باید به کودک مثلاً در خصوص خوردن غذا در خصوص نشستنش در جایی که مایل هست در خصوص پوشیدن لباسی که دوست داره او رو آزاد گذاشت این غذا رو من و شما انتخاب کردیم اینکه کدام رو کی بخوره یا اول و دوم بخوره واقعاً اهمیتی نخواهد داشت. این لباس رو من و شما براش فراهم کردیم. بنابراین که در اینجا یا اونجا چنین و چنان بپوشه اهمیت نداره. درسته که برخی از اوقات ممکنه کمی نامناسب باشه. درسته که برخی از اوقات ممکنه این لباس نازک به جهت هوای سر نامناسب باشه. اما من و شما باید راه یا راه‌هایی رو پیدا کنیم که او رو به کاری که خوب و درسته وادار کنیم. در حالی که او همیشه تصور می‌کنه انتخاب او بوده.