تغذیهدر ۱۲ تا ۱۸ ماهگی

هشدار مطرح‌شده در مجموعه

«وقتی گرسنه‌ام، گرسنه نیستم»

دکتر هلاکویی از پیامد جمله‌هایی آشنا حرف می‌زند: «تو همه غذا را خوردی»، «خودت گفتی نمی‌خواهی»، «چقدر غذا می‌خواهی، چرا بازی درمی‌آوری». به گفتهٔ او، این جمله‌ها کودک را به این نتیجه می‌رسانند که «وقتی من گرسنه هستم، گرسنه نیستم؛ من اشتباه می‌کنم؛ پدر و مادر من می‌دانند». چون چند دقیقه بعد احساس گرسنگی‌اش برطرف می‌شود، مطمئن می‌شود که خطاکار خودش بوده است.

آنچه مجموعه می‌گوید

چهار ریشه، و نقش عادت

دکتر هلاکویی تثبیت دهانی در نظریه خود، گرسنگی، خستگی یا دلتنگی و بی‌حوصلگی را زمینه‌های مکیدن انگشت می‌شمارد و بر نقش عادت تأکید می‌کند. می‌گوید کوشش‌های معمول ممکن است انجام شود، اما اگر مؤثر نبود تا حدود دوونیم سال اصرار نکنند و پس از آن هم همکاری کودک لازم است.

آنچه مجموعه می‌گوید

کنار گذاشتن پستانک در روایت برنامه

دکتر هلاکویی از حدود چهارده یا هجده ماهگی، یا دست‌کم دو سه ماه پس از ازشیرگرفتن، کاهش جذابیت پستانک و سرگرم شدن با تجربه تازه را مطرح می‌کند. با این حال، ادامه کار را به همکاری کودک وابسته می‌داند و در ناراحتی شدید بازگرداندن پستانک را می‌پذیرد.

پیشنهاد مجموعهاصل قابل‌نقل از این گفتار، پیش بردن تغییر با همکاری کودک و کنار گذاشتن فشار هنگام ناراحتی شدید است.

دستکاری یا بریدن پستانک صرفاً به‌عنوان روش گفته‌شده در ضبط ثبت می‌شود؛ این راهنما آن را دستور عملی یا روش ایمن معرفی نمی‌کند.

آنچه مجموعه می‌گوید

ده دقیقه بعد از غذا، دوباره گرسنه

دکتر هلاکویی مثالِ کودکی را می‌زند که غذا خورده اما ده یا بیست دقیقه بعد دوباره می‌گوید گرسنه است. او این احساس را به پیامِ نامناسب به مغز نسبت می‌دهد و مدعی است بیش از یک‌سوم افراد یا کودکان چنین حالتی دارند؛ این نسبت و توضیح، ادعای خودِ او در این گفتار است. پیشنهاد او در این مثال دادنِ مقدار کمی خوراکی، یا گفتنِ «کمی صبر کن، اگر خواستی می‌دهم» است، به‌جای انکارِ احساس کودک.