دکتر هلاکویی میگوید نزدیک دهماهگی کودک «بابا» و «ماما» را تکرار میکند که باید تشویق شود؛ حدود ده تا دوازده ماهگی به آهنگ صدا اهمیت میدهد و به موسیقی آرام — بهویژه کلاسیک — توجه ویژه نشان میدهد، چون با بدن و وجود او هماهنگ است. حدود یکسالگی فرمان ساده را میفهمد.
پیشنهاد مجموعهسخن باید همیشه آرام، شفاف، آهنگین و شمرده باشد تا کودک بتواند از آن بیاموزد.
دکتر هلاکویی وظیفه ما را روشن میکند: بهمحض اینکه کلمهای معنیدار از دهان کودک بیرون آمد، آن را تکرار کنیم و بسطش بدهیم — اگر «ب» گفت میشود گفت «بابا»، یا در را باز و بسته کرد و گفت «باز» — تا با حرفی که آموخته کلمهای بسازد.
دکتر هلاکویی میگوید کودکان بین نُه تا هجده ماهگی اولین کلمه را به معنای زبان به کار میبرند؛ تلفظی نزدیک به بقیه دارند و میتوانند پیامی را منتقل کنند.
دکتر هلاکویی میگوید بیشتر کودکان حدود دوازدهماهگی صدا را با زبان مخلوط میکنند و زبانی مندرآوردی دارند که با حذف کلمات و تلفظهای خودشان ساخته میشود — و این زبان را غالباً مادر ترجمه میکند، چون بر اساس سابقه میداند مقصود فرزندش چیست.
در توضیح دکتر هلاکویی، تکرار صداهای زبانِ محیط باعث میشود کودک به همان صداها بیشتر توجه کند و تفکیک بعضی صداهای دیگر حدود یکسالگی مثل قبل نباشد. او تفاوتهای بعدی تلفظ را به این روند نسبت میدهد، اما همچنان امکان نزدیک شدن به صداهای دیگر با کوشش و خطا را مطرح میکند. این بیان به معنی پایان توان آموختن زبان در یکسالگی نیست.