توضیح و منبع

کنار هم بازی می‌کنند، نه با هم

دکتر هلاکویی بازی کنار هم را در حدود بیست تا بیست‌وشش ماهگی چنین توصیف می‌کند: دو کودک ممکن است حرف بزنند اما هر کدام با وسیله خودش بازی کند و بیشتر به اسباب‌بازی دیگری توجه داشته باشد. اگر وسیله مشابه در اختیارشان باشد، ممکن است دوباره سراغ بازی خود بروند. او بازی مشترک پیش از دو سال را محدود می‌داند و پیش از هجده یا بیست ماهگی انتظار آن را واقع‌بینانه نمی‌خواند.

در همین گفتار، آموزش قبلی و جذاب کردن بازی توسط بزرگسال به‌عنوان امکان کمک به بازی مشترک مطرح می‌شود.

۱ بخش از متن اصلی که این مطلب بر آن تکیه دارد

از متن اصلی مجموعهقسمت ۶

تماشای همین بخشاز ۰:۵۷ · قسمت ۶

دنباله جمله پیش از این نقل شده است. می‌تونه به فرزند من و شما کمک کنه. از حدود ۲۰ ماهگی به بعد بچه‌ها وقتی که به هم می‌رسن کمی وقت رو صرف هم می‌کنن که معمولاً از دقیقه نمی‌گذره ولی بعداً به کار خودشون و دنبال بازی خودشون میرن. تنها توجهی که ممکنه به دیگری بکنن به اسباب بازی اوست که مایلن اون رو داشته باشن. ولی اگر شبیه‌ها مانندش در اختیارشون باشه و یا احتمالاً داشته باشن احتمالاً سراغ بازی خودشون میرن. به همین جهت است که در بچه‌های ۲۰ ماهه تا حتی ۲۶ ماهه این موضوع دیده میشه که خیلی از اوقات کنار هم در حالی که ممکنه با هم حرف بزنن با دو اسباب بازی مختلف مشغول دو گونه بازی هستند اما با هم بازی نمی‌کنن. بچه‌ها تا ۲ سالگی آمادگی بازی کردن با دیگران رو به مقدار کمی دارن مگر اینکه از قبل به اون‌ها آموزش لازم داده شده باشه و در این زمینه دخالت بزرگسالان به نوعی بازی رو برای اون‌ها جالب و جاذب کرده باشه اما قبل از ۱۸ یا ۲۰ ماهگی انتظار اینکه دو بچه با هم بازی کنن بدون تردید انتظاریست که به واقعیت نخواهد پیوست مطلب این جمله در متن اصلی ادامه دارد.

متن از زیرنویس خودکار یوتیوب گرفته شده و ممکن است خطای تشخیص داشته باشد.

زمان تأییدشده: ۰:۵۷

عبارت‌های اصلی از زیرنویس همان قسمت نقل شده‌اند. روش کار و محدودیت‌ها در درباره منابع توضیح داده شده است.