نقش رابطه روزمره در معنای مراقب اصلی

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. نتیجه همین برخورد اولیه در ارتباط با غذا با خواب با نظافت یا با بازی بوده که در ۱ سال یا ۲ سال اول با ما کردن. بنابراین فرزندی که به وسیله دیگری پرورش پیدا می‌کنه احتمالاً مادر او کسیست که او رو بزرگ کرده تا مادری که از نظر فیزیولوژیک یا بیولوژیک مدعی داشتن فرزند هست. به هر حال باور من این هست که هر یک ساعتی که من و شما در اینجا صرف می‌کنیم احتمالاً ۱۰۰ ساعت در آینده من و شما رو با راحتی، خوشحالی و شادی همراه می‌کنه وی بسا ه۰۰ ساعت به فرزندمون زندگی بیشتر و بهتر ارزانی می‌کنیم و به همین جهت هست که احتمالاً بهانه‌هایی از این قبیله که عرض کردم نمی‌تونه مبنای انتخاب من و شما و تصمیم‌گیری باشه و شاید این بهترین سرمایه‌گذاریست که هر انسانی در عمرش می‌تونه انجام بده. به هر حال آنچه که اهمیت داره اینه که من و شما اگر همچنان تصمیم به این داریم که فرزندمون رو به عهده دیگری بسپاریم باید بدانیم که این خطر و آسیب احتمالاً تا ۳۰ یا ۳۶ ماهگی همچنان در کمین فرزند من و شما هست. در حالی که اگر خود ما با عزیزمون باشیم بین ۲ تا ۳ سالگی روزی ۲ تا ۳ ساعت می‌تونیم او رو به محیط آموزشی ببریم که در آغاز خود ما هم در اونجا خواهیم بود تا او به امنیت و اطمینانی برسه و از ما بخواد این جمله در متن اصلی ادامه دارد.…