توضیح و منبع

مهم‌ترین چیز چهارده ماه اول: اطمینان

به نظر دکتر هلاکویی، در چهارده ماه اول پایه اطمینان یا بی‌اطمینانی شکل می‌گیرد. مثال‌های او از قول دادن به خود، تصمیم برای آینده و اعتماد به قول دیگران، شرح نمود این اطمینان در زندگی بعدی‌اند؛ منظورش این نیست که شیرخوار همین پرسش‌های بزرگسالانه را با همین کلمات در ذهن می‌پرسد.

برای فهم دقیق‌تر این نکته

زمینه و توضیح کامل

سه حوزه در گفتار آمده است: اطمینان به خود، به قول دیگران و به قابل‌اعتماد بودن جهان. باقی ماندن اتومبیل بیرون خانه، اعتماد به پزشک و عمل به قول برای آینده، مثال‌های نمود بزرگسالانه‌اند؛ قرار نیست شیرخوار همین موضوع‌ها را آگاهانه با این کلمات ارزیابی کند.

این توضیح، بازنویسیِ محتوای سخنرانی است. عبارت‌های اصلی و محدودیت‌های زیرنویس را در ادامه بخوانید.

۲ بخش از متن اصلی که این مطلب بر آن تکیه دارد

از متن اصلی مجموعهقسمت ۱

تماشای همین بخشاز ۱۳:۳۲ · قسمت ۱

دنباله جمله پیش از این نقل شده است. همین جهت است که در ۱۴ ماه اول اهمیت داره که ببینیم فرزند ما، عزیز ما چگونه تصمیم‌هایی می‌گیره، به چنین نتیجه‌گیری‌هایی می‌رسه، چگونه موضوع‌ها و مطالب رو در وجود خودش شرطی می‌کنه. اولین و مهم‌ترین حالت در ۱۴ ماه اول این است که کودک انسانی به این نتیجه می‌رسه که باید اطمینان کنه و یا اطمینان نکنه. یعنی تراست در مقابل نداشتن نیست تراست یا نداشتن اطمینان قرار می‌گیره. انسان در ۱۴ ماه اول هست که به این نتیجه می‌رسه که آیا من می‌تونم به خودم اطمینان کنم؟ به قولی که به خودم میدم؟ به قراری که با خودم می‌گذارم؟ تصمیمی که برای فرداها گرفتم یا اینکه خودم به خودم اطمینان ندارم؟ این اطمینان رو در خصوص دیگران دارد. آیا اگر کسی به من قول داد که فردا چنین کاری رو می‌کنه یا نمی‌کنه چنین این جمله در متن اصلی ادامه دارد.

متن از زیرنویس خودکار یوتیوب گرفته شده و ممکن است خطای تشخیص داشته باشد.

زمان تأییدشده: ۱۳:۳۲
از متن اصلی مجموعهقسمت ۱

تماشای همین بخشاز ۱۳:۴۴ · قسمت ۱

دنباله جمله پیش از این نقل شده است. مطالب رو در وجود خودش شرطی می‌کنه. اولین و مهم‌ترین حالت در ۱۴ ماه اول این است که کودک انسانی به این نتیجه می‌رسه که باید اطمینان کنه و یا اطمینان نکنه. یعنی تراست در مقابل نداشتن نیست تراست یا نداشتن اطمینان قرار می‌گیره. انسان در ۱۴ ماه اول هست که به این نتیجه می‌رسه که آیا من می‌تونم به خودم اطمینان کنم؟ به قولی که به خودم میدم؟ به قراری که با خودم می‌گذارم؟ تصمیمی که برای فرداها گرفتم یا اینکه خودم به خودم اطمینان ندارم؟ این اطمینان رو در خصوص دیگران دارد. آیا اگر کسی به من قول داد که فردا چنین کاری رو می‌کنه یا نمی‌کنه چنین خواهد کرد یا نخواهد کرد؟ آیا من باور دارم به اینکه دیگری این‌گونه که گفته یا من مایلم یا شنیدم عمل می‌کنه یا عمل نخواهد کرد؟ و بالاخره در جهان و آنچه که جهانیان انجام میدن، آنچه که در اتفاق میفته، آیا میشه اطمینانی کرد؟ آیا من از خانه که بیرون رفتم اتومبیلم همچنان بیرون هست؟ آیا دکتری که به من گفته این دارو برای این بیماری مفید هست یه چنین نقشی رو داره یا نداره؟ بنابراین ملاحظه می‌کنید این جمله در متن اصلی ادامه دارد.

متن از زیرنویس خودکار یوتیوب گرفته شده و ممکن است خطای تشخیص داشته باشد.

زمان تأییدشده: ۱۳:۴۴

عبارت‌های اصلی از زیرنویس همان قسمت نقل شده‌اند. روش کار و محدودیت‌ها در درباره منابع توضیح داده شده است.