توضیح و منبع

از دو‌سالگی، چند ساعت در محیطی دیگر

دکتر هلاکویی می‌گوید از دو سالگی به بعد، کودک روزانه دو یا سه ساعت به محیط آموزشی برود و آموزش او تنها به والدین محدود نشود. او نگه داشتن کودک تا پنج‌سالگی فقط در خانه و به‌ویژه تنها با والد را برای رشد اجتماعی و روابط او مشکل‌ساز می‌داند؛ این رابطه علت‌ومعلولی، ادعای خودِ دکتر هلاکویی است.

پیشنهاد مجموعهدر پیشنهاد دکتر هلاکویی، جدا شدن در آغاز حضور در محیط آموزشی به احساس امنیت و علامت آمادگی کودک وابسته است؛ ماندن والد به یک روز مشخص محدود نمی‌شود.

مقصود این بخش ارتباط و آموزش بیرون از خانه است؛ متن مدت واحدی متناسب با کیفیت محیط و نیاز هر کودک تعیین نمی‌کند. دو تا سه، پنج و هشت ساعت، مدت‌های پیشنهادی خود دکتر هلاکویی‌اند؛ متن شرایط مرکز، کیفیت مراقبت یا نیاز فردی کودک را برای تعیین این اعداد شرح نمی‌دهد. او عیب‌های ادعایی را در این بخش به‌تفصیل توضیح نمی‌دهد و منبع پژوهشی معرفی نمی‌کند؛ این نظر را نمی‌توان ارزیابی همه شکل‌های آموزش خانگی دانست.

برای فهم دقیق‌تر این نکته

زمینه و توضیح کامل

در پیشنهاد سنیِ او، دو تا سه سالگی روزانه دو تا سه ساعت در محیط آموزشی است؛ در آغاز والد می‌ماند تا کودک احساس امنیت کند و مستقیم یا غیرمستقیم آمادگی جدایی را نشان دهد. برای سه تا چهار سالگی حداقل پنج ساعت و از چهار سالگی حدود هشت ساعت مطرح می‌کند. این نردبان پس از ترجیح حضور والد در سال‌های نخست آمده است. پدر را یار مادر می‌داند و کمک فردی مهربان برای استراحت والدین و وقت دونفره بیرون خانه را نیز لازم می‌شمارد. مخالفت او با محدود شدن آموزش و رابطه به خانه، شامل نقد گسترده آموزش کاملاً خانگی از ترس محیط اجتماعی هم می‌شود؛ عیب‌های ادعایی را در این قطعه به‌تفصیل توضیح نمی‌دهد.

این توضیح، بازنویسیِ محتوای سخنرانی است. عبارت‌های اصلی و محدودیت‌های زیرنویس را در ادامه بخوانید.

۳ بخش از متن اصلی که این مطلب بر آن تکیه دارد

از متن اصلی مجموعهقسمت ۵

تماشای همین بخشاز ۷۲:۳۹ · قسمت ۵

دنباله جمله پیش از این نقل شده است. حالی که اگر خود ما با عزیزمون باشیم بین ۲ تا ۳ سالگی روزی ۲ تا ۳ ساعت می‌تونیم او رو به محیط آموزشی ببریم که در آغاز خود ما هم در اونجا خواهیم بود تا او به امنیت و اطمینانی برسه و از ما بخواد مستقیم و غیرمستقیم که می‌تونیم اونجا رو ترک بکنیم بین ۳ تا ۴ سالگی حداقل باید روزی ۵ ساعت رو فرزند من و شما در چنین محیطی باشه و بین ۴ سالگی به بعد احتمالاً این اوقات باید به ۸ ساعت برسه. بنابراین آنچه که از من و شما انتظار میره برای یکی دو سال اول هست که در کنار عزیزانمون باشه. معلوم هست که در چنین شرایطی پدر کاملاً یار و همکار مادر خواهد بود. نقش و وظیفه کمکی شبیه و مانند مادر رو انجام میده و بدون فردید هر پدر و مادری احتیاج به یاری مهربان دارند که بتونن برخی از اوقات از فرصت‌های ممکنی که به دست میاد استفاده کرده ایامی رو نه تنها در خانه و با فرزندشون که خارج از خانه و با همدیگه رو صرف کنن به هر حال اگر همچنان برای شما این جمله در متن اصلی ادامه دارد.

متن از زیرنویس خودکار یوتیوب گرفته شده و ممکن است خطای تشخیص داشته باشد.

زمان تأییدشده: ۷۲:۳۹
از متن اصلی مجموعهقسمت ۵

تماشای همین بخشاز ۹۷:۰۵ · قسمت ۵

دنباله جمله پیش از این نقل شده است. به هر حال در دنیای امروز دیر یا زود به دلیل اینکه هیچ پدر و مادری نه باید و نه درسته که کار پرورش تعلیم و تربیت و مخصوصاً آموزش فرزندش رو خودش انجام بده و همانگونه که عرض کردم از ۲ سالگی به بعد بچه‌ها باید روزی دو سه ساعتی به محیط‌های آموزشی برن و امروز دقیقاً می‌دانیم که پدر و مادری که فرزندان خودشونو تا ۵ سالگی در خانه و مخصوصاً تنها با خودشون نگه می‌دارن از نظر رشد اجتماعی و روابط دیگه برای فرزندشون مسائل و گرفتاری‌هایی رو به وجود میارن و به هیچ وجه در این زمینه توصیه نمیشه اجازه می‌خوام که مطلب این جمله در متن اصلی ادامه دارد.

متن از زیرنویس خودکار یوتیوب گرفته شده و ممکن است خطای تشخیص داشته باشد.

زمان تأییدشده: ۹۷:۰۵
از متن اصلی مجموعهقسمت ۵

تماشای همین بخشاز ۹۷:۲۹ · قسمت ۵

دنباله جمله پیش از این نقل شده است. پدر و مادری که فرزندان خودشونو تا ۵ سالگی در خانه و مخصوصاً تنها با خودشون نگه می‌دارن از نظر رشد اجتماعی و روابط دیگه برای فرزندشون مسائل و گرفتاری‌هایی رو به وجود میارن و به هیچ وجه در این زمینه توصیه نمیشه اجازه می‌خوام که مطلب دیگری رو عرض کنم و اون این هست که برخی از پدران و مادران به خاطر باورهای عجیب و غریب فلسفی و یا احتمالاً وحشت و نگرانی که از محیط اجتماعی و آموزشی دارن مایل هستند که فرزندان خودشون رو در خانه نگه دارند و تحصیل اون‌ها رو به گونه‌ای در خانه انجام بدن که به نظر من ده‌ها بلکه صدها عیب و ایراد در این کار هست و جزتی که باورهای خاصیست که بنده با اون کاری ندارم احتمالاً تصمیم درستی در جهت سلامت روانی فرزند من و شما نخواهد بود. به هر این جمله در متن اصلی ادامه دارد.

متن از زیرنویس خودکار یوتیوب گرفته شده و ممکن است خطای تشخیص داشته باشد.

زمان تأییدشده: ۹۷:۲۹

عبارت‌های اصلی از زیرنویس همان قسمت نقل شده‌اند. روش کار و محدودیت‌ها در درباره منابع توضیح داده شده است.