به گفته این مجموعه، بیشتر مادرانی که به فرزندشان شیر نمیدهند این تصمیم را پیش از تولد گرفتهاند، و مخالفت پدر بهتنهایی میتواند تصمیم مادر را برگرداند.
پیشنهاد مجموعهسخنران بر نقش نگرش پدر و اطرافیان در امکان و تمایل مادر به شیر دادن تأکید میکند.
سخنران میگوید کودک از حدود چهارماهگی در دخترها و پنجماهگی در پسرها در شکم مادر مک زدن را آغاز میکند، پس وقتی به دنیا میآید کاملاً با آن آشناست — و آن قسمتهای مغز که به دهان و لب و آرواره و به لذت مربوط است، در مقایسه با بقیه ارگانها رشد بیشتری کردهاند.
چهارماهگی برای دختر و پنجماهگی برای پسر، اعداد بیانشده در این ضبطاند و در متن شاهدی برای تفاوت یا زمان دقیق داده نمیشود؛ معیار ارزیابی رشد جنین نیستند.
سخنران میگوید همه اصول آمادگی برای فرزند اول همچنان برقرار است، با این تفاوت که تجربه پدر و مادر تصمیمشان را واقعبینانهتر میکند؛ اما اصل اساسی این است که هر دو با تمام وجود و صادقانه به رضایت کامل برسند.
سخنران پس از نام بردن از اطمینان، امنیت، آرامش، اعتماد به نفس، امید، خوشبینی و پشتکار میپرسد والدین برای فراهم کردن این زمینهها چه میتوانند بکنند. پاسخ او توجه به حدود ده موضوع است که نخستینشان تولد ساده و کمآسیب است؛ خودش میگوید این مورد احتمالاً بیرون از کنترل والدین است.
این یک مقدمه بر فهرست برنامه است، نه تضمین نتیجه یا داوری درباره والدینی که زایمان دشوار داشتهاند.
سخنران حریم زایمان را متعلق به مادر میداند: او درباره حضور همراهان، خلوت، عکس و فیلم و دیدار بلافاصله پس از تولد تصمیم بگیرد. اگر حضور کسی را میخواهد، موافقت آن فرد نیز لازم است. مقصود این بخش احترام به حریم و خواست مادر در همراهی اجتماعی است.
سخنران پیشنهاد میکند نام فرزند پیش از تولد و با توافق پدر و مادر انتخاب شود؛ میتوان نظر دیگران را هم شنید. اگر جنسیت معلوم نیست، نام دختر و پسر آماده باشد تا تصمیم نامگذاری به روزهای نخست تولد موکول نشود.
پیشنهاد مجموعهنامی ساده انتخاب کنید، بهویژه اگر ممکن است در کشور دیگری زندگی کنید.
سخنران پیشنهاد میکند دستکم یک سال پس از ازدواج صبر کنید و آنگاه با مشورت و توافق کامل درباره داشتن فرزند تصمیم بگیرید؛ به نظر او نظر یک نفر، تحمیل عقیده یکی بر دیگری، یا تکیه بر توصیه دوستان و خویشاوندان پیامد خوبی ندارد.
سخنران میگوید بسیاری از پدران و مادران پیش از تولد تصمیم میگیرند شیر و خواب و واکنششان دقیقاً چگونه باشد، و در بیشتر موارد این پیشساختههای ذهنی نه با واقعیت سازگار است و نه مفید. اصول کلی را باید همیشه در ذهن داشت، اما توانایی انعطاف و سازگاری با همین فرزند را هم باید فراهم کرد.