فصل ۰۶ از ۸راهنمای سه سال اول
یک موضوع، با نگاهی دقیقترنوازش، آغوش، اضطراب جدایی، و آنچه ۱۴ ماه نخست بنا می‌کند.
شروع مطالعه
راهنمای این سن و موضوع، همراه با پیوند تمام نکته‌های مشترک.
گزیده برای ۱۲ تا ۱۸ ماهگی
انجام بدهیداگر دیدن عکس یا فیلم نوزادی خودش او را ناراحت می‌کند، فعلاً آن را کنار بگذارید.
انجام ندهیدبا وجود گریه و ناراحتی، به نشان‌دادن همان عکس‌ها اصرار نکنید.
خواندن توضیح و منبع
نکتهٔ اصلی در مجموعه
دکتر هلاکویی می‌گوید تا سه سالگی حرف زدن با کودک — به‌ویژه وقت حمام و لباس پوشاندن — و آواز خواندن به او کمک می‌کند. او ارتباط فیزیکی، در آغوش گرفتن، نوازش و غرق بوسه کردن را یکی از راه‌هایی می‌داند که کودک نه تنها از آن لذت می‌برد، بلکه سخت به آن محتاج است و از آن راه به آرامش و امنیت می‌رسد.
پیشنهاد مطرح‌شده در مجموعه
دکتر هلاکویی می‌گوید اگر کودک پس از دیدن عکس یا ویدیوی نوزادی خودش غمگین شد و گریه کرد، بهتر است برای چند ماه — شاید یک سال — آن‌ها هرگز نشانش داده نشود، تا این مرحله را پشت سر بگذارد و میان خودی که هست و آنچه بوده تفاوت قائل شود.
پیشنهاد مطرح‌شده در مجموعه
دکتر هلاکویی می‌گوید جدایی کودک را به خشم و حال بدی می‌رساند و برخی کودکان برای کنار آمدن با آن، شیئی را جایگزین شما می‌کنند؛ مثلاً عکس شما یا پتویی که به خاطر نرمی و بوی شما و بوی خودش آن را همه‌جا با خود می‌برند. به گفتهٔ او، باید به این کودکان کمک کرد و هیچ‌وقت با این اشیاء مسئله‌ای نداشت.
پیشنهاد مجموعهدکتر هلاکویی حتی دربارهٔ کودک ده یا دوازده‌ساله می‌گوید اگر می‌خواهد عروسک یا شیء آرامش‌بخشش را همراه ببرد، صرفِ این علاقه را با مخالفت پاسخ ندهید.
آنچه مجموعه می‌گوید
دکتر هلاکویی می‌گوید والدین هنگام تولد فرزند اول تجربه کمتری دارند و معمولاً امید و مراقبت فراوانی به او اختصاص می‌دهند؛ با تولد فرزند دوم، هم خود والدین تغییر کرده‌اند و هم یک کودک بزرگ‌تر در خانه حضور دارد. او احتمال می‌دهد کودک یک‌ساله‌ای که بیشتر روز را با خواهر یا برادر سه‌چهارساله می‌گذراند، از او تأثیر بسیار زیادی بگیرد.
مقایسه میزان اثر والدین و خواهر یا برادر، توضیح دکتر هلاکویی درباره این موقعیت است؛ از آن نمی‌توان نتیجه گرفت که در هر خانواده فرزند دوم را کودک دیگری بزرگ می‌کند.
آنچه مجموعه می‌گوید
دکتر هلاکویی می‌گوید کودک با گذر از دورهٔ شش تا هجده‌ماهگی، به‌تدریج تصویری ذهنی از مراقبان مورد علاقه‌اش می‌سازد. در توضیح او، کودک می‌تواند نبودنِ فعلی شما را از ازبین‌رفتنِ رابطه جدا کند: هنوز هستید، دوستش دارید و به نیازهایش پاسخ خواهید داد. آوردن شیرینی یا اسباب‌بازی یکی از مثال‌های او برای تصورِ بازگشت است، نه شرطی برای هر بار بیرون رفتن.
آنچه مجموعه می‌گوید
دکتر هلاکویی دربارهٔ یک تا سه‌سالگی می‌گوید گاهی فکر و تخیلِ ناخوشایند چنان در ذهن کودک می‌ماند که حتی پیامِ محبت‌آمیز والد هم او را آسوده نمی‌کند. در توضیح او، نرسیدنِ اثرِ محبت به کودک به این معنا نیست که پیام گفته نشده؛ کودک هنوز بارِ تصور قبلی را با خود دارد.
آنچه مجموعه می‌گوید
پدری که به‌علت کار شش ماه اینجا و شش ماه در ایران است، درباره پسر هفده‌ماهه‌اش می‌پرسد: یک ماه پس از رفتن پدر، به گفته مادر کودک کلمات کمتری می‌گوید. دکتر هلاکویی این تغییر را در چارچوب اضطراب جدایی توضیح می‌دهد و از ثبات مراقبت و بازگشت تدریجی ارتباط با مهربانی سخن می‌گوید.
این شرح پاسخ به یک پرسش کوتاه است؛ علت کاهش گفتار کودک با این گفتگو به‌تنهایی تشخیص داده نشده است.
راهنماهای مشترک با سن‌ها و موضوع‌های دیگر۷۵این نکته‌ها هم به این سن مربوط‌اند. برای خواندن توضیح کامل و منبع، عنوان راهنما را انتخاب کنید.
نسخه تازه سایت آماده است.